داخلی آرشيو خبر صفحه طوایف سیستان
۷
امتیاز مثبت 
۸
 
طایفه پودینه از طوایف سیستان
کد مطلب: ۱۴۸۹۷
تاریخ انتشار:پنجشنبه ۲ آبان ۱۳۹۲ ساعت ۱۸:۵۶
اوشیدا:پودینه از طایفه های سیستانی استان سیستان و بلوچستان می باشد .این طایفه در زابل ، زاهدان و قسمتهای از شمال ایران زندگی می کند .تراکم جمعیت آنان در شهر ادیمی و پشت ادیمی و اطراف کوه خواجه و روستای پودینه بخش میانگنگی بیشتر است
طایفه پودینه از طوایف سیستان
به گزارش پایگاه خبری اوشیدا:

ماجرای انتخاب نام طایفه پودینه

پودینه فرزند جلال که طایفه پودینه از نسل او می باشد و او تنها فرزند جلال بوده است ،می گویند که فرزندان جلال بعد از تولد از بین می رفتند به همین دلیل پس از تولد این فرزندش (پودینه) او را با گیاهی به نام پودینه که به زبان محلی (پونه ) و یا پدنه به زبان فارسی شستشو می دهند که با انجام این کار زنده می ماند و نام او را به نام گیاه شفابخشش(پودینه) می گذارند .
پودینه هفت فرزند داشت که اطلاعات کافی از تمام فرزندانش در دست نیست سه فرزند او بنامهای مامی (امامی)دوستی و جهانبخش بوده اند
با زیاد شدن نسل فرزندان پودینه در نقاط مختلف سیستان ،طایفه پودینه شکل می گیرد

آشنایی با طایفه پودینه سیستان
پودینه از طایفه های سیستانی استان سیستان و بلوچستان می باشد .این طایفه در زابل ، زاهدان و قسمتهای از شمال ایران زندگی می کند .تراکم جمعیت آنان در شهر ادیمی و پشت ادیمی و اطراف کوه خواجه و روستای پودینه بخش میانگنگی بیشتر است
پراکندگی این طایفه در شمال شرق سیستان قرار دارد از نظر جمعیتی جز  بزرگترین طوایف سیستان به شمار می آید
این طایفه در زمان حمله تیمور در منطقه جوین حکمرانی می نمودند اما با لشکر کشی تیمور جنگ سختی بین طایفه و متحدانش با سپاهیان تیمور به وقوع می پیوندد و سامک خان سربند حکمران جوین به دست سپاهیان تیمور کشته شده و باعث شکست و سقوط جوین به دست سپاهیان تیمور می شود .تیمور دستور قتل و عام بزرگی را صادر کرده و بسیاری از این قوم کشته و پس از آن آواره می شوند و در نقاط مختلف سیستان بزرگ پراکنده می شوند و دیگر پس از آن نتوانستند اتحاد و حکمرانی قبلی خود را بر مناطق تحت سلطه باز یابند و به قومی چند تکه و پراکنده تبدیل می شوند حرفه اصلی آنان کشاورزی و دامداری است
خوانندگان گرامی برای تکمیل بیشتر بخش طوایف سیستان اطلاعات طایفه خود رابه ایمیل ذیل ارسال نماید تا بطور شایسته معرفی گردد
info@oshida.ir   پایگاه خبری اوشیدا
Share/Save/Bookmark
پودینه
۱۳۹۲-۰۸-۲۷ ۲۲:۵۷:۳۵
با سلام
از مطلب خوبتان در خصوص طایفه پودینه کمال تشکر را داریم
poodeneh.ir

با تشکر روابط عمومی طایفه اصیل پودینه (4606)
 
محمد شیوان پور
۱۳۹۳-۰۲-۳۱ ۰۸:۵۵:۴۳
سلام و خسته نباشید
تشکر مبیکنم ار گردانندگان ای سایت
کاش می شد که فامیل های شناسنامه ای که از هر فامیل منشعب شده را به اطلاع مخاطبین می رساندید. (6514)
 
soheil
۱۳۹۳-۱۰-۱۵ ۰۱:۲۷:۰۲
خیلی جالب بود ممنونم! (8333)
 
مهدی
۱۳۹۴-۰۷-۲۵ ۱۵:۱۷:۰۳
با سلام
بی زحمت مطالب درباره شجره نامه طایفه نظری در سیستان در سایت قرار دهید . با تشکر (9357)
 
سراواني
۱۳۹۴-۰۸-۱۷ ۲۱:۰۸:۳۴
سلام اگر زحمتي نيست طايفه سراواني رادر رديف طوايف سيستا ن قرار دهيد در زما ن گذشته حاج محمد لطيف سراواني مر زبان سيستان بوده است ويكي از بزرگترين افرادي كه اختلافات فا ميلي مردم سيستان بر طرف مي نموده است (9426)
 
۱۳۹۵-۰۲-۰۳ ۰۳:۲۸:۵۳
خداوند شهید حاج لطیف سراوانی رو رحمت کند (10326)
 
سراوانی از زاهدان
Iran, Islamic Republic of
۱۳۹۵-۰۵-۱۴ ۰۹:۰۸:۵۴
چندین بار در ارتباط با طایفه سراوانی برای شما مطالب فستادیم اما در سایت شما اضافه نشد احساس من اینه که در سایت شما در ارتباط با طوایف سیستان گزینشی عمل می شه ، آیا می دانید یکی از پایه گذاران شهر زابل جد طایفه سراوانی بوده به نام نصیر بوده : در محل قدیمی شهر " زابل " که در آن روزگاران بصورت جزایر یا پشت هائی بنام تختک در میان آبگیرهای " نیزار" قرارداشته است خانه می سازند و آنرا بنام بانی آن " نصیرآباد " نام گذاری می کنند .
" نصیر آباد " و " حسین آباد " هر دو از مکانهای قدیمی و اولیه شهر " زابل " کنونی بوده اند ، فرزند نصیر موسوم به حاج محمد علی در زمره کسانی نام برده می شود که در احداث و بنای مسجد و حسینه حسین آباد که توسط پسران مولا محمد موسی بنام حاج ملاعلی اکبر کیخا و حاج ملا اسماعیل کیخا و خویشاوند آنان بنام محمد رضا کیخا ساخته می شود ، سهیم بوده است و علاوه بر سراوانی ها جماعت خاشی که بعدها تغییر نام داده اند در ساختن مسجد و حسینیه مذکور دست داشته اند . طایفه سراوانی ( مردمان قدیم سیستان ) از زمانهای بسیار دور تر و یا همزمان با لشکر کشی سلطان محمود غزنوی از "سیستان " و برخی مناطق دیگر " افغانستان " ابتدا به "هندوستان " و سپس " به بلوچستان مهاجر کرده اند " ( در ابتدا ساکنین اولیه شهر کسری بوده اند و شهر کسری همان نادعلی کنونی و زرنج قدیمی است )که پس از مدتی تهاجم براهوئی های چادر نشین دست آنان را از مستملکاتشان کوتاه نموده و نا امنی محیط و یورش های غارتگرانه براهوئی ها و نکودری ها سبب تواری آنان گشته و دوباره به سیستان ( سرزمین اجدادیشان )مهاجرت نموده اند و و پس از مهاجرت به سرزمین پدری خویش شهر سرابان و قلعه فتح را بنا می کنند و در آنجا مستقر می شوند ، با توجه به مضمون کتاب احیاءالملوک. سرابان و بنابان دو مکان مشخصی است که در کتاب مذکور از آنها سخن گفته شده است ، سرابان یا سرآبان منطقه ای است که دلتای هیرمند از آنجا شکل می گیرد و در دل دشت مسطح سیستان گسترش می یابد و قلعه فتح کنونی که متجاوز از چهار صد سال قدمت تاریخی آشکار دارد در همین منطقه سرابان بنا شده و بدون تردید ساکنین آن را مردم سرابان تشکیل می داده اند که امروز به سراوانی مشهورند ) بدون تردید ساکنین سرابان یا منطقه قلعه فتح و توابع آن همسایگان نزدیک طوایف فوق الذکر(دلخکی ها و دلارامی ها) بوده اند و بمنظور وی دارای ریشه نژادی مشابهند اما هم نژادانی که بر اثر شرایط نا مساعد به "" سیستان خاستگاه دیرینه خویش بازگشته اند ""و در عین حال توجه به مندرجات احیاء الملوک چنین استنباط می شود که سراوانی ها ساکنین اولیه و ریشه دار سرابان یا قلعه فتح اند که بعد از خرابی سار و تار ( طاق ) و شهر زرنج و زاهدان این مکان را بعنوان مسکن و موطن خویش برگزیده اند و منتسب به محیط زندگی جدید خود شده اند .
برمبنای ماخذ مذکور جمع کثیری از مردم پشت زره و برزه و سرابان بر اثر بیداد ازبک ها متفرق عالم شده پریشانی به اینان به حدی می رسد که پسران نقیب محمود که بزرگ ولایت سرابان بود کارشان به قلندری انجامید ، همین ماخذ می گوید موازی ده هزار خانوار از مردم سیستان ( که بدون تردید سرابانیان یا سراوانی ها رقم مهمی از آنها را تشکیل می داده اند) در قندهار ، گرمسیرات ، فراه و هرات آواره شدند .با استناد به اینکه مولف احیاءالملوک " مردم سرابان " را از طبقات میران و یاران و اصحاب زراعت و ارباب کفایت "" از نسل مردمان قدیم سیستان ذکر می کند "" تردیدی باقی نمی ماند که آنان بر اثر فتور ناشی از حمله غارت گرانه ازبکها برای مدتی سیستان را ترک کرده و دوباره به سرزمین پدران خویش سیستان بازگشته و در محل قدیمی شهر " زابل " که در آن روزگاران بصورت جزایر یا پشت هائی بنام تختک در میان آبگیرهای " نیزار" قرارداشته است خانه می سازند و آنرا بنام بانی آن " نصیرآباد " نام گذاری می کنند ( منبع مطالب فوق کتب زاد سروان سیستان چاپ دوم نوشته غلامعلی رئیس الذاکربن )
بزرگان مطلع طایفه سراوانی اعلام نموده اند از نظر ریشه نژادی با طوایف بارکزایی و نورزایی دارای هم نژاد هستند و تیره ای از بارکزایی هستند که ابتدا در سیستان قدیم منطقه در خاک افغانستان زندگی می کرده اند که بر اثر درگیری و جنگ بارکزایی ها گروهی از ایشان از افغانستان به مناطق بلوچستان پاکستان و ایران کوچ کرده و در منطقه سراوان مستقر شده که جد طایفه سراوانی بر اثر درگیری با عموزادهایش و جدال با بزرگ منطقه از سراوان به منطقه سنارود در جنوب سیستان قدیم کوچ و ازآنجا به منطقه شهر زابل رفته و از وی تیره های مختلفی پدید آمده که در نقاط مختلف سیستان پراکنده اند (11380)